De u van koe

Tekstschrijver over Nederlandse spelling

Is Nederlands echt zo’n moeilijke taal om te leren? Of valt het wel mee?

Is het ku? Keo? Of misschien toch koe? De meeste Nederlanders kunnen het woordje koe herkennen en spellen zonder erbij na te denken. De verschillen tussen u, oe, ui, eu en au krijgen Hollandse kinderen met de paplepel  ingegoten. De koe loeit, de trui is leuk en de buurman is moe. Het verschil kun je niet missen.

NT2

Tenminste…dat dacht ik altijd. Tot ik als vrijwilliger ging meedraaien in een klas vluchtelingen met een verblijfstatus die onze taal moeten leren spreken, schrijven en lezen. Dingen die ik als native speaker  en zeker als tekstschrijver vanzelfsprekend vond, blijken best lastig voor mensen die les krijgen in Nederlands als Tweede Taal (NT2).

Dan heb ik niet over netelige kwesties als d/dt of v/f,  want daar hebben genoeg in Nederland geboren en getogen personen moeite mee. Ook begrijp ik dat veel mensen even in een woordenboek moeten kijken om te weten hoe je woorden als accommodatie of geüpload precies spelt. Voor mij als freelance tekstschrijver zijn de spellingsregels natuurlijk dagelijkse kost. Dat maakt het allemaal wel gemakkelijker.

Inburgering

Onze oer-Hollandse klanken zijn voor nog-net-niet-Nederlanders knap lastig. Met de beruchte g-klanken hebben de meeste inburgeringscursisten weinig moeite. Maar die eu en de au. Of de oe en de u! En… hoe schrijf je dat toch ook alweer? Ik hoor de hersens van de cursisten kraken. En verzuchten hoe moeilijk de Nederlandse taal toch is.

Als ik een dictee geef, rond of tuit ik mijn lippen heel overdreven om klanken duidelijk over te brengen. Dat dat niet altijd lukt, blijkt als de cursisten de woorden op het bord moeten schrijven. Ook bij luisteroefeningen op de computer gaat het regelmatig mis.

Had ik het al over het verschil tussen de p en de b gehad? De p van pop en de b van bal. Duidelijk verschil! Toch?